تبليغاتX
انگل شناسی
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
ایمونولوژی در لیشمانیا

وقوع ليشمانيازيس به شاخص‌هايي از جمله ويرولانس گونه ليشمانيا، ژنتيك و پاسخ ايمني سلول ميزبان بستگي دارد. با گزش پشه خاكي آلوده و ورود انگل به بدن ميزبان، لازم است كه  انگل وارد ماكروفاژ شده و در مقابل مكانيسم دفاعي ذاتي آنها دوام آورد. ورود انگل از طريق اتصال مولكول‌هاي موجود در سطح آن با گيرنده‌هاي سطحي ماكروفاژ و سپس شروع عمل فاگوسيتوزيس رخ مي‌دهد. زمانيكه انگل وارد سلول شد، در واكوئل پارازيتوفوروس قرار گرفته و توسط غشاء سلول ميزبان احاطه مي‌شود.

در بدن ميزبان، مهمترين مجموعه‌هاي مولكول- گيرنده شامل اجزاي كمپلمان (iC3b, C3b) مي‌باشند كه در سطح بدن انگل و يا متصل به گيرنده‌هاي كمپلمان در سطح سلول ميزبان قرار دارند.
ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط نگین ترابی در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387 و ساعت 9:37 | 
اپیدمیولوژی تریشین

انجمن علمی انگل شناسی ايران خبرنامه شماره ٢٩ و ٣٠ بهار و تابستان سال ١٣٨٧

مروري بر گزارشات آلودگي به تريشين در ايران

نگين ترابي، دكتر عشرت بيگم كيا

گروه انگل شناسي و قارچ شناسي پزشكي، دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشكي تهران

تريشينلوزيس Trichinellosis عفونتي انگلي با انتشار جهاني است كه از طريق مصرف گوشت آلوده به لارو نماتود انگلي تريشين Trichinella  (Owen, 1835)1 به صورت خام يا نيم‌پز ايجاد مي‌شود. اين انگل داراي انتشار جهاني در حيوانات اهلي و حيوانات وحشي بوده و از لحاظ تاكسونوميك در شاخه Nematoda قرار مي‌گيرد. رده‌بندي آن طبق تاكسونومي NCBI به صورت زير مي‌باشد: 2

Genus

Family

Order

Subclass

Class

Phylum

Trichinella

Trichinellidae

Trichocephalida

Enoplia

Enoplea

Nematoda

 

آلودگي علاوه بر حيوانات در انسان‌ها نيز به كرار از نقاط مختلف دنيا گزارش شده است. ميزان آلودگي رابطه مستقيم با عادات تغذيه‌اي، فرهنگي و مذهبي كشورها دارد. 3 با بكارگيري روش‌هاي مولكولي تقسيم‌بندي جنس تريشين هم دگرگون شد. تا كنون براي اين جنس 8 گونه و 3 ژنوتيپ در دنيا شناسايي شده است كه به قرار زير مي‌باشد: 3

جنس‌هاي:

Trichinella britovi, T.murrelli, T.nativa, T.nelsoni, T.papuae, T.pseudospiralis, T.spiralis, T.zimbabwensis,

ژنوتيپ‌هاي:

 Trichinella T6, Trichinella T8, Trichinella T9


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط نگین ترابی در جمعه دهم آبان 1387 و ساعت 17:29 | 
Leishmania life cycle
|+| نوشته شده توسط نگین ترابی در پنجشنبه یازدهم مهر 1387 و ساعت 12:24 | 
کشت انگل لیشمانیا در محیط RPMI
شرايط كار بايد كاملاً استريل و در كنار شعله باشد. از نمونه‌هاي ليشمانيايي كه مي‌خواهيم تكثير كنيم يك قطره روي لام گذاشته و تحرك آنها با عدسي شيئي ۴۰ بررسي مي‌شود. لازم است به محيط RPMI، FCS بيافزاييم تا غني شود.اگر رشد و تحرك انگل خوب بوده باشد مي‌توان آن را ۱۰ تا ۲۰ برابر كشت انبوه داد. يعني به ازاي 10cc محيط كشت مي‌توان ۱ تا ۲ سي سي انگل به محيط افزود. اين محيط را روي روتاتور در اتوكلاو 25c نگهداري مي‌كنيم. اگر بخواهيم از اين محيط به موش تزريق كنيم لازم است كه ۵ روز در اين حالت بماند و بعد از اين ۵ روز انگل بيشترين پاتوژنيسيتي را خواهد داشت.
|+| نوشته شده توسط نگین ترابی در جمعه بیستم اردیبهشت 1387 و ساعت 12:48 | 
مارها می شنوند

 انشمندان دریافته اند مارها برخلاف تصورات قبلی صداها را می شنوند.
به گزارش خبرگزاری مهر، تا پیش از این تصور می شده است که مارها نمی توانند بشنوند. این تصور نتیجه این استنباط بوده است که مارها گوش خارجی ندارند و از این رو توانایی مارها در ارایه واکنشهای محیطی یک امر عجیب محسوب می شود.

اما اکنون دانشمندان دریافته اند مارها از گوش داخلی برخوردار هستند و با استفاده از بخش حلزونی منحصربفرد خود می توانند بشنوند.

دانشمندان دانشگاه فنی مونیخ در آلمان و مرکز علوم نورونی محاسباتی برن اشتاین در تازه ترین مقاله ای که در نشریه Physical Review Letters منتشر کردند مدارک علمی بی سابقه ای را ارائه کردند که نشان می دهد مارها از این ساختار برای شناسایی ریزلرزشهای سطوح اطراف که ناشی از حرکت طعمه هایشان می شود استفاده می کنند.

دانشمندان این دانشگاه دریافته اند که مارها نه تنها از حس شنوایی بسیار حساسی برخوردار هستند بلکه این توانایی را نیز دارند تا به عنوان مثال با استفاده از تواناییهای مغزی خود به تجزیه و تحلیل صداهای شنیده شده پرداخته و در نهایت سمت و سویی که طعمه در حال حرکت است را تشخیص دهند.
 

|+| نوشته شده توسط نگین ترابی در شنبه یازدهم اسفند 1386 و ساعت 10:58 | 
مطالعه فعاليت بيولوژيكي و ضد ليشمانيايي [Cu(dppz)2 ]BF4 در ليشمانيا مكزيكانا
ليشمانيازيسLeishmaniasis

—ليشمانيازيس نوعي بيماري تك‌ياخته‌اي است كه در مناطق گرمسيري بعد از مالاريا به عنوان مهمترين بيماري طبقه بندي شده است.
—سه فرم عمده ليشمانيازيس وجود دارد:
(1فرم جلدي Cutaneous
(2فرم مخاطي- جلدي Mucocutaneous
(3فرم احشايي Visceral
درمان:
*درمان موضعی و تزریق داخل لزیون Topical treatment & interalasional injection
-ترکیبات ۵ ظرفیتی آنتی موان
- تزریق موضعی محلول هیپوتونیک کلرید سدیم یا سولفات روی
- پماد پارامومایسینParamomycin
- آمفوتریسین B موضعی Topical amphotericin B
- کرایوتراپی
- Thermosurgery
- لیزر CO2
* درمان های خوراکی
  - Azoles
  - Azithromycin
  -Miltefosine، ماده ضد توموری که بیوسنتز فسفولیپیدها و استرول ها را مهار می کند.
بسیاری از ترکیبات ضد توموری فعالیت بیولوژیک علیه انگل های کینتوپلاستید دارند. که با DNA وارد واکنش می شوند و رونویسی را مهار می کنند.
ترکیبی از مس به صورت Cu (dppz)2 BF4 دارای فعالیت ضد تکثیری وابسته به دوز علیه پروماستیگوت های لیشمانیا مکزیکانا است.
در غلظت مهار کننده 4.1 nm، واکوئلیزاسیون، به هم ریختگی سیتوپلاسم و تغییرات هسته ای در پروماستیگوت ها مشاهده می شود.
controlexpos
|+| نوشته شده توسط نگین ترابی در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 و ساعت 22:4 | 
تهیه اسمیر از موش جهت تشخیص لیشمانیوز
ابتدا موشی که آلودگی دارد را انتخاب کرده و پس از ضد عفونی کردن ناحیه زخم توسط یک لانست یا میله از حاشیه زخم نمونه بر داری شده و روی لام گسترش می دهیم. آن را توسط متانول فیکس کرده و بعد از آن با گیمسا به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه رنگ آمیزی می کنیم، پس از شستشو و خشک شدن با بزرگنمایی ۱۰۰۰ نگاه می کنیم.

برای درک این مطلب که آیا لیشمانیوز احشایی شده یا نه لازم است موش را بی هوش کرده و پس از شکافتن شکم از کبد و طحال قطعه ای جدا کرده و پس از اینکه خون را توسط کاغذ گرفتیم روی لام له می کنیم و به همان روش قبلی رنگ آمیزی می کنیم.

 آماستیگوت ها را ممکن است در ماکروفاژها یا خارج از آنها ببینیم.

دانشگاه تهران- دانشكده بهداشت       دانشگاه تهران- دانشكده بهداشت

                                    دانشگاه تهران- دانشكده بهداشت

|+| نوشته شده توسط نگین ترابی در چهارشنبه چهاردهم آذر 1386 و ساعت 20:29 | 
drug and pregnancy
سلام دوست عزيز

ببخشيد اين چند روز خيلي درگير هستم، فعلاً فقط اين يك مقاله رو پيدا كردم اگر وقت كردم حتماً بيشتر مي‌گردم.

موفق باشيد

SUMMARY

Giardia lamblia is both the most common intestinal parasite in the United States and a frequent cause of diarrheal illness throughout the world. In spite of its recognition as an important human pathogen, there have been relatively few agents used in therapy. This paper discusses each class of drugs used in treatment, along with their mechanism of action, in vitro and clinical efficacy, and side effects and contraindications. Recommendations are made for the preferred treatment in different clinical situations. The greatest clinical experience is with the nitroimidazole drugs, i.e., metronidazole, tinidazole, and ornidazole, which are highly effective. A 5- to 7-day course of metronidazole can be expected to cure over 90% of individuals, and a single dose of tinidazole or ornidazole will cure a similar number. Quinacrine, which is no longer produced in the United States, has excellent efficacy but may be poorly tolerated, especially in children. Furazolidone is an effective alternative but must be administered four times a day for 7 to 10 days. Paromomycin may be used during early pregnancy, because it is not systematically absorbed, but it is not always effective. Patients who have resistant infection can usually be cured by a prolonged course of treatment with a combination of a nitroimidazole with quinacrine

clinical microbiology reviews


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط نگین ترابی در شنبه دهم آذر 1386 و ساعت 20:12 | 
Powered By BLOGFA - Designing & Supporting Tools By WebGozar